Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana”

  • Kormorany czarne
    Kormorany czarne
  • Wschód słońca Kąty Rybackie
    Wschód słońca Kąty Rybackie
  • Baloty na ściernisku Łaszka
    Baloty na ściernisku Łaszka
  • Żurawie
    Żurawie
  • Ujście Wisły Mikoszewo
    Ujście Wisły Mikoszewo
  • Młody modrzew
    Młody modrzew
  • Złota jesień
    Złota jesień
  • Koziołek w rzepaku
    Koziołek w rzepaku
  • Sarny
    Sarny
  • Jesienny las
    Jesienny las
  • Młode pędy
    Młode pędy
  • Las w Stegnie jesienią
    Las w Stegnie jesienią
  • Ptasie klucze na wieczornym niebie
    Ptasie klucze na wieczornym niebie
  • Myszołów zwyczajny
    Myszołów zwyczajny
  • Wiosenne wierzby przed burzą
    Wiosenne wierzby przed burzą
  • Zimowe wierzby
    Zimowe wierzby
  • Zając szarak
    Zając szarak
  • Ptasie poruszenie przed zachodem słońca
    Ptasie poruszenie przed zachodem słońca
  • Zimowa stołówka
    Zimowa stołówka
  • Zimowy poranek i uśpione wierzby na Żuławach Wiślanych
    Zimowy poranek i uśpione wierzby na Żuławach Wiślanych
  • Zadrzewienia na Żuławach - od wieków stały element krajobrazu regionu.
    Zadrzewienia na Żuławach - od wieków stały element krajobrazu regionu.
  • Gęsi gęgawy powracają po zimie.
    Gęsi gęgawy powracają po zimie.
  • Kormorany czarne - czyżby ciche dni, a taki piękny zachód słońca.
    Kormorany czarne - czyżby ciche dni, a taki piękny zachód słońca.
  • Rybitwy rzeczne nad morzem
    Rybitwy rzeczne nad morzem
  • Nasadzenia piaskownicy zwyczajnej - Piaski
    Nasadzenia piaskownicy zwyczajnej - Piaski
  • Mewa śmieszka na polowaniu
    Mewa śmieszka na polowaniu
  • Łabędzie krzykliwe na żuławskim polu.
    Łabędzie krzykliwe na żuławskim polu.
  • Dawna kierownica na ujściu Przekopu Wisły
    Dawna kierownica na ujściu Przekopu Wisły
  • Udany połów rybitwy
    Udany połów rybitwy
  • Samotny wojownik - nawet pojednycze drzewa ożywiają monotonnię żuławskiego krajobrazu
    Samotny wojownik - nawet pojednycze drzewa ożywiają monotonnię żuławskiego krajobrazu
  • Kormoran czarny na polowaniu
    Kormoran czarny na polowaniu
  • Samce kaczek krzyżówek na Zalewie Wiślanym
    Samce kaczek krzyżówek na Zalewie Wiślanym
  • Szlamniki nad Zatoką Gdańsą
    Szlamniki nad Zatoką Gdańsą
  • Czapla siwa na Zalewie Wiślanym
    Czapla siwa na Zalewie Wiślanym
  • Czapla siwa w całej okazałości
    Czapla siwa w całej okazałości
  • Szpaki w stadzie - trening przed odlotem
    Szpaki w stadzie - trening przed odlotem
  • Kormorany wypoczywające na stawie Zalewie Wiślanym
    Kormorany wypoczywające na stawie Zalewie Wiślanym
  • Żak - narzędzie połowowe na Zalewie Wiślanym
    Żak - narzędzie połowowe na Zalewie Wiślanym
  • Ciasne to gniazdo - młode kormorany przed wylotem.
    Ciasne to gniazdo - młode kormorany przed wylotem.
  • Start do lotu - łabędź niemy
    Start do lotu - łabędź niemy
  • Szlamniki nad Zatoką Gdańską
    Szlamniki nad Zatoką Gdańską
  • Rybitwa rzeczna
    Rybitwa rzeczna
  • Odpoczywające sarny
    Odpoczywające sarny

Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana”

STEGNA
WFOSiGW
Mierzeja W. i jej Duch

Zapraszamy do przeżycia przygód z mądrym Duchem Mierzei Wiślanej, który odkrywa przed czytelnikiem wiele tajemnic naszego Parku!

   Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana” powołano na mocy Uchwały Nr VI/51/85 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Elblągu z dnia 26.04.1985 r. w sprawie utworzenia parków krajobrazowych oraz obszaru krajobrazu chronionego na terenie województwa elbląskiego. Obszar ten objęto ochroną prawną w celu zachowania unikatowych w skali kraju walorów przyrodniczych, kulturowych, historycznych i krajobrazowych. Park obejmuje wschodni fragment Mierzei Wiślanej z ciągami wydm porośniętych nadmorskim borem sosnowym, miejscami kwaśnym borem mieszanym, a w zagłębieniach międzywydmowych, oprócz torfowisk przejściowych, nierzadkie są płaty brzeziny bagiennej. Park położony jest na terenie 2 gmin - Krynica Morska i Sztutowo w powiecie Nowy Dwór Gdański. Powierzchnia Parku wynosi 4 410 ha, natomiast powierzchnia otuliny, zabezpieczającej go przed wpływem szkodliwych czynników stanowi 22 703 ha.

Najważniejsze walory krajobrazowe Parku stanowią piękne, piaszczyste plaże oraz występujący na ich zapleczu wał wydmy przedniej, a także mozaika terenu o dużej dynamice rzeźby. Na szczególną uwagę zasługuje obecność potężnych wałów wydmowych oraz wilgotnych obniżeń pomiędzy nimi. Cenny element krajobrazu tworzą też zróżnicowane morfologicznie wybrzeża Zalewu Wiślanego – od niskich brzegów porośniętych szuwarami, po wysokie klify wydmowe oraz rozległe i piękne widoki poprzez Zalew na strefę krawędziową Wysoczyzny Elbląskiej, a także mały udział terenów zainwestowanych. Z ogromnym zróżnicowaniem geomorfologicznym związane są bogate walory przyrodnicze, przejawiające się różnorodnością siedlisk roślinności oraz bogactwem flory i fauny.

   Mierzeja Wiślana

Mierzeja Wiślana ma kształt szerokiego łuku (piaszczysty wał wydmowy), ciągnącego się od Sopotu na zachodzie do Półwyspu Sambijskiego na wschodzie. Szerokość mierzei waha się od ok. 500m w okolicach Krynicy Morskiej do ok. 2,5km w pobliżu Stegny. Cały obszar wydmowy pokryty jest lasem sosnowym, dzięki któremu wydmy zostały unieruchomione. Mierzeja Wiślana powstała w wyniku odkładania się materiału piaszczystego. Najpierw materiał ten wyłonił się ponad powierzchnię wody w postaci ławicy z łańcuchem wysepek, które zostały później połączone w jedną całość, tworząc półwysep. Mierzeja jest skutkiem pracy prądów i fal morskich, a po wyłonieniu ponad poziom morza terenem działalności wiatrów (procesów eolicznych).

Mierzeja jest pasmem wydm, najwyższe wzniesienie to Wielbłądzi Garb (49,5m.n.p.m.). W rzeźbie terenu Mierzei Wiślanej jako główny czynnik krajobrazowy można przyjąć cztery strefy:

■ strefę piaszczystej plaży nadmorskiej o średniej szerokości ok. 70 m,

■ strefę tzw. wydmy przedniej (białej) o szerokości 1-20 m,

■ strefę tzw. wydm szarych (pagórków wydmowych) o szerokości max. 80 m,

■ strefę tzw. wydm brunatnych (zalesionych) o bardzo zmiennej szerokości.

Charakterystyczne są zatem dla Mierzei szerokie, piaszczyste plaże z kompleksem wydmowo-leśnym.

   Żuławy Wiślane

Żuławy Wiślane to delta największej polskiej rzeki. Jest to forma o trójkątnym kształcie, z wierzchołkiem skierowanym na południe. Dzisiejsze ukształtowanie powierzchni delty jest wynikiem całego szeregu nakładających się procesów, przy czym decydujący wpływ wywarło nagromadzenie się (akumulacja) osadów rzecznych.

Żuławy Wiślane są najniżej położonym regionem w Polsce, którego znaczną część zajmują tereny depresyjne. Obszary te powstały wskutek odcięcia dna Zalewu Wiślanego przez osady rzeczne, a następnie osuszenia rozlewisk wodnych. Tereny depresyjne zajmują tu ok. 30% powierzchni, a najniżej położone miejsce znajduje się w miejscowości Raczki Elbląskie na wysokości 1,8m.p.p.m.

Od wieków krajobraz Żuław współtworzy człowiek. Koniec XII w. to rozpoczęcie systematycznego osuszania tego terenu. Współczesny krajobraz Żuław to bezleśna, prawie płaska powierzchnia, pocięta licznymi, regularnymi kanałami odprowadzającymi wodę. Lokalnie spotyka się tutaj sztucznie usypane wzniesienia (tzw. terpy), zajęte zazwyczaj przez zabudowania gospodarcze, a w zachodniej części otuliny również wyniesienia pochodzenia naturalnego. Znaczną część delty (ponad 25%) stanowią obszary depresyjne, leżące poniżej poziomu morza.

   Strefę ochronną dla naszego Parku stanowią tereny przylegające bezpośrednio do jego granic: od zachodu jest to pozostała część Mierzei do ujścia Wisły oraz przylegająca do niej i do południowej lądowej granicy Parku część Żuław. Otulina sięga na południu do rzeki Szkarpawy i biegnie jej północnymi wałami.