Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana”

  • Kormorany czarne
    Kormorany czarne
  • Wschód słońca Kąty Rybackie
    Wschód słońca Kąty Rybackie
  • Baloty na ściernisku Łaszka
    Baloty na ściernisku Łaszka
  • Żurawie
    Żurawie
  • Ujście Wisły Mikoszewo
    Ujście Wisły Mikoszewo
  • Młody modrzew
    Młody modrzew
  • Złota jesień
    Złota jesień
  • Koziołek w rzepaku
    Koziołek w rzepaku
  • Sarny
    Sarny
  • Jesienny las
    Jesienny las
  • Młode pędy
    Młode pędy
  • Las w Stegnie jesienią
    Las w Stegnie jesienią
  • Ptasie klucze na wieczornym niebie
    Ptasie klucze na wieczornym niebie
  • Myszołów zwyczajny
    Myszołów zwyczajny
  • Wiosenne wierzby przed burzą
    Wiosenne wierzby przed burzą
  • Zimowe wierzby
    Zimowe wierzby
  • Zając szarak
    Zając szarak
  • Ptasie poruszenie przed zachodem słońca
    Ptasie poruszenie przed zachodem słońca
  • Zimowa stołówka
    Zimowa stołówka
  • Zimowy poranek i uśpione wierzby na Żuławach Wiślanych
    Zimowy poranek i uśpione wierzby na Żuławach Wiślanych
  • Zadrzewienia na Żuławach - od wieków stały element krajobrazu regionu.
    Zadrzewienia na Żuławach - od wieków stały element krajobrazu regionu.
  • Gęsi gęgawy powracają po zimie.
    Gęsi gęgawy powracają po zimie.
  • Kormorany czarne - czyżby ciche dni, a taki piękny zachód słońca.
    Kormorany czarne - czyżby ciche dni, a taki piękny zachód słońca.
  • Rybitwy rzeczne nad morzem
    Rybitwy rzeczne nad morzem
  • Nasadzenia piaskownicy zwyczajnej - Piaski
    Nasadzenia piaskownicy zwyczajnej - Piaski
  • Mewa śmieszka na polowaniu
    Mewa śmieszka na polowaniu
  • Łabędzie krzykliwe na żuławskim polu.
    Łabędzie krzykliwe na żuławskim polu.
  • Dawna kierownica na ujściu Przekopu Wisły
    Dawna kierownica na ujściu Przekopu Wisły
  • Udany połów rybitwy
    Udany połów rybitwy
  • Samotny wojownik - nawet pojednycze drzewa ożywiają monotonnię żuławskiego krajobrazu
    Samotny wojownik - nawet pojednycze drzewa ożywiają monotonnię żuławskiego krajobrazu
  • Kormoran czarny na polowaniu
    Kormoran czarny na polowaniu
  • Samce kaczek krzyżówek na Zalewie Wiślanym
    Samce kaczek krzyżówek na Zalewie Wiślanym
  • Szlamniki nad Zatoką Gdańsą
    Szlamniki nad Zatoką Gdańsą
  • Czapla siwa na Zalewie Wiślanym
    Czapla siwa na Zalewie Wiślanym
  • Czapla siwa w całej okazałości
    Czapla siwa w całej okazałości
  • Szpaki w stadzie - trening przed odlotem
    Szpaki w stadzie - trening przed odlotem
  • Kormorany wypoczywające na stawie Zalewie Wiślanym
    Kormorany wypoczywające na stawie Zalewie Wiślanym
  • Żak - narzędzie połowowe na Zalewie Wiślanym
    Żak - narzędzie połowowe na Zalewie Wiślanym
  • Ciasne to gniazdo - młode kormorany przed wylotem.
    Ciasne to gniazdo - młode kormorany przed wylotem.
  • Start do lotu - łabędź niemy
    Start do lotu - łabędź niemy
  • Szlamniki nad Zatoką Gdańską
    Szlamniki nad Zatoką Gdańską
  • Rybitwa rzeczna
    Rybitwa rzeczna
  • Odpoczywające sarny
    Odpoczywające sarny

Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana”

STEGNA
WFOSiGW
Mierzeja W. i jej Duch

Zapraszamy do przeżycia przygód z mądrym Duchem Mierzei Wiślanej, który odkrywa przed czytelnikiem wiele tajemnic naszego Parku!

   Cechy żuławskiej części otuliny Parku ukształtowały się również w toku wielowiekowego rozwoju dziejowego. W przeciwieństwie do pobliskiej Mierzei była to zawsze kraina rolnicza, w której dominowało budownictwo ludowe i typowo ,,wiejskie”, charakterystyczne dla krajobrazu otwartego. Jej zagospodarowanie i kolonizacja związana była z koniecznością opanowania skomplikowanych stosunków wodnych. Tereny otuliny Parku zwłaszcza w części bliższej Zalewu zostały zagospodarowane późno, dopiero po sprowadzeniu osadników niderlandzkich w XVII, XVIII, a nawet XIX wieku. Zasadniczymi elementami krajobrazu tej części były:

- charakterystyczne budownictwo mieszkalne i gospodarcze (domy podcieniowe oraz zagrody holenderskie, w tym: charakterystyczne sposoby konstrukcji wieńcowych i zrębowych, charakterystyczne sposoby rozplanowania wnętrza budowli, charakterystyczny detal architektoniczny - w przypadku domów podcieniowych przybierał on nawet cechy stylów architektonicznych np. baroku czy klasycyzmu, co w budownictwie ludowym stanowi cechę rzadko spotykaną),

- blokowe rozłogi pól (regularne, odmierzane jak od linijki)

- szczególne typy układów przestrzennych wsi (zabudowa rozproszona, kolonijna, z charakterystycznymi układami osadniczymi w typie szeregówek, łańcuchówek, wsi ulicowych wodnych etc)

- lokowanie budynków na tzw. terpach (wzniesieniach osadniczych sztucznie usypanych)

- ,,dwugłos” zieleni wysokiej (drzewa o wyższym pokroju akcentowały drogi, drzewa niskie - głównie wierzby - rowy melioracyjne, wały i groble; zieleń z drugiej grupy pełniła rolę ,,pompową’ - odprowadzała nadmiar wód z polderów rolniczych)

- występowanie dużej ilości wiatraków (młynów) oraz ,,wiatraków pompowych”

- gęsta sieć kanałów i rowów melioracyjnych oraz związane z nimi urządzenia hydrotechniczne i drogowe

   Najbardziej znane na Żuławach są domy podcieniowe. Najwięcej (5) znajduje się w Żuławkach. Pochodzą one z okresu od 1797-1859 r. i reprezentują styl klasycystyczny. Wspólne dla Mierzei i Żuław są tzw. zagrody holenderskie czyli obiekty skupiające pod jednym dachem funkcje mieszkaniowe i inwentarsko-magazynowe. Ich układ, złożony z mieszkania, obory i stodoły tworzyły trzy kształty, w zależności od rozmieszczenia poszczególnych części przypominające: linię (wzdłużny), krzyż lub kąt.

   Wielką Żuławską osobliwością krajoznawczą są również cmentarze mennonickie i ewangelickie. Ich największą wartością są nagrobki. Stanowią one również charakterystyczne dominanty pięknego i bogatego drzewostanu w Krajobrazie Żuław Wiślanych.